1.11.13

Γιατί νομίζουμε ότι μας ψεκάζουν; (1)



Η σκέψη: Η Νέα Τάξη Πραγμάτων ψεκάζει με ψυχοφάρμακα για να ελέγχει τις μάζες και να τις κάνει πειθήνια όργανα στους μυστικούς της σχεδιασμούς.

Η σκέψη αυτή έχει δυο χαρακτηριστικά προς ανάλυση. Τη δομή και το περιεχόμενο.

Περιεχόμενο της σκέψης: Η Νέα Τάξη Πραγμάτων ψεκάζει με ψυχοφάρμακα για να ελέγχει τις μάζες και να τις κάνει πειθήνια όργανα στους μυστικούς της σχεδιασμούς. Τα ψυχοφάρμακα τα ρίχνουν στους πληθυσμούς από αέρος, με τη χρήση αεροπλάνων. Όλοι μπορούμε να δούμε τις λευκές χημικές γραμμές στον ουρανό πάνω απ’ τις μεγάλες πόλεις, να παραμένουν αναλλοίωτες για ώρες. Απόδειξη της δράσης αυτής είναι ότι όντως έχουμε γίνει τα πειθήνια όργανα και ότι κανείς δεν αντιδρά στους εφαρμοζόμενους σχεδιασμούς.

Δομή: Η δομή έχει ολοφάνερα στοιχεία παραληρηματικού ιδεασμού. Αποτελεί μια πεποίθηση που είναι ισχυρή, με βάθος ανάλυσης και έκταση (πχ εδώ), και που συνοδεύεται από έντονη ενασχόληση μαζί της από όσους την φέρουν παρά το ότι η πεποίθηση αυτή δεν στοιχειοθετείται από τη λογική, ούτε υποστηρίζεται από ουσιαστικές αποδείξεις.



Inception ή αλλιώς τα μυαλά μας πονάνε:
Το παραλήρημα περιλαμβάνει έναν ενδογενή παραλογισμό του οποίου η επεξεργασία αποτελεί ένα διανοητικό γλωσσοδέτη. Ο ενδογενής παραλογισμός είναι ο εξής:
Η βασική θεωρία των ψεκασμών λέει πως τα χημικά που ρίχνουν τα αεροπλάνα είναι ψυχοφάρμακα. Φάρμακα αντιψυχωσικά που είναι σε θέση να μεταβάλουν τον τρόπο σκέψης του ανθρώπου μέσα από μια χημική πλύση εγκεφάλου.
Τα αντιψυχωσικά λειτουργούν με το να διορθώνουν τα επίπεδα ντοπαμίνης στον εγκέφαλο τα οποία είναι αυξημένα κατά τη φάση της ενεργούς παραληρηματικής διαταραχής. Δε ξέρουμε πώς το καταφέρνουν τελικά αλλά τις περισσότερες φορές όντως σταματάνε τις ενεργές παραληρηματικές σκέψεις.
Συνεπώς, το ψέκασμα με αντιψυχωσικά θα όφειλε να σταματήσει τη μαζική ενεργή παραληρηματική διαταραχή οπότε και θα παύαμε να πιστεύαμε ότι μας ψεκάζουν.
Αυτό δε συμβαίνει όμως μιας και η πεποίθηση ότι μας ψεκάζουν γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής και ολοένα και πιο ισχυρή ανάμεσα σε αυτούς που τους ψεκάζουν παρά τη χρήση των αντιψυχωσικών που λογικά θα οδηγούσε στο αντίθετο.

Τα παραπάνω δείχνουν ότι αν προσπαθήσουμε να αφεθούμε στο παραλήρημα, εντασσόμενοι στη δομή του και  αποδεχόμενοι το περιεχόμενο, και πάλι τίποτα δε βγάζει νόημα.

Τι συμβαίνει συνεπώς; Πώς θα λυθεί αυτός ο διανοητικός γρίφος; Ξαναδιαβάζοντας όσα έγραψα μέχρι τώρα διαπιστώνω πως το κλειδί της απάντησης βρίσκεται στο ότι το περιεχόμενο του παραληρήματος αναιρεί τη δομή του. Η σκέψη από μόνη της αναιρείται εκ των έσω. Ούτε καν ως παραλήρημα δε μπορεί να σταθεί. Αυτοί που πιστεύουν ότι τους ψεκάζουν χρειάζεται κατεπειγόντως να επιλύσουν αυτή την ενδογενή αντίφαση στη σκέψη τους.

Πώς;
Σκέφτομαι δύο ενδεχόμενα:
1) Όσοι πιστεύουν ότι ψεκάζονται χρειάζονται μεγαλύτερη δόση αντιψυχωσικού (η Νέα Τάξη Πραγμάτων ακούει;)
2) Όσοι πιστεύουν ότι ψεκάζονται χρειάζονται μια εξέλιξη στη παραληρηματική ιδέα ότι μας ψεκάζουν. Ίσως για παράδειγμα ότι τα ψυχοφάρμακα που τους ρίχνουν λειτουργούν στη πραγματικότητα αντίστροφα. Αντί να διακόπτουν δηλαδή το παραλήρημα, το διευρύνουν ακόμα περισσότερο.

Το ενδεχόμενο 1 είναι μια παρέμβαση στη δομή του παραληρήματος. Το ενδεχόμενο 2 είναι μια παρέμβαση στο περιεχόμενο.

Έχω μεγάλη περιέργεια για το πώς η χημεία του συλλογικού εγκεφάλου μιας κοινωνίας σε παράκρουση θα εξελίξει τούτο το παραλήρημα. Ακούω ήδη τα χέρια ανθρωπολόγων, κοινωνιολόγων και ψυχιάτρων να τρίβονται με ευχαρίστηση. Θα παρακολουθήσω το θέμα περιμένοντας με αγωνία τις εξελίξεις.


Στις επόμενες αναρτήσεις διαβάστε το δεύτερο μέρος της μεγάλης έρευνα του ιστολογίου με θέμα «Γιατί νομίζουμε ότι μας ψεκάζουν; Όλη η αλήθεια για τους ψεκασμούς», όπου θα καταπιαστώ αγωνιωδώς με την ψυχοκοινωνική εξέλιξη μιας κοινωνίας που πιστεύει ότι την ψεκάζουν. 

27.10.13

ποιοι είναι οι γύφτοι;


Είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγει κανείς από τον συναισθηματισμό όταν πρόκειται να μιλήσει (ή να γράψει) για τους τσιγγάνους και τους γύφτους. Ειδικά όταν το μόνο που γνωρίζουμε εμείς οι "αστικοποιημένοι" για αυτούς προέρχεται από μια επαφή που είναι βαθιά χρωματισμένη από τον δικό μας συναισθηματισμό. Ο δικός μας συναισθηματισμός που απογυμνώνεται σκόπιμα μέσα από τα γνωστά στερεότυπα για αυτή τη φυλή. Ώστε να αφήνεται τελικά εκτεθειμένος στον δικό τους (συναισθηματισμό) και να απολαμβάνει έτσι την εκπλήρωση της προφητείας για την ύπαρξη της οποίας οι τσιγγάνοι δεν έχουν ιδέα και για την εκπλήρωση της οποίας δε δίνουν δεκάρα.

Το ξανθό αγγελούδι υπήρξε για αυτές τις λίγες μέρες το παιδί καθενός από εμάς, των ξεφτισμένων αλλά επίμονων αστών. Η κοινή γνώμη, διαμέσου του τύπου που τόσα χρόνια τη διαμορφώνει, είδε στη φωτογένειά της, που παρά τη ταλαιπωρία ξεχώριζε μες στην ασχήμια των τσιγγάνων θετών γονιών της, την υιοθέτηση (ή ακόμα χειρότερα την εξαγορά) κάτι δικού της από το Έτερο, το Ξένο. Και διεγέρθηκε. Γιατί όπως είχε γράψει κάποτε και ο Όργουελ, ο μέσος αστός διακατέχεται από μια λανθάνουσα ταξική προκατάληψη που δε χρειάζεται παρά κάτι ελάχιστο για να αναδυθεί. Εδώ η προκατάληψη δεν είναι μόνο ταξική, είναι και φυλετική. 

Η φύση βέβαια πήρε την εκδίκησή της.

Μια πεντάχρονη τσιγγάνα με ανεπάρκεια μελανίνης, μέσα από τη προσωπική της τραγωδία, αποκάλυψε πόσο βαθιές είναι οι ρίζες της ρατσιστικής μας φύσης ως κοινωνία και πόσο επιφανειακές οι συναισθηματικές μας αποκρίσεις στο ξεδίπλωμα της τραγωδίας της.

Οι αστικοποιημένοι Έλληνες αναμετρήθηκαν με τους τσιγγάνους για το ποιος την έχει μεγαλύτερη τη μεθοριακότητα και έχασαν πανηγυρικά. Το ξανθό αγγελούδι με τα πράσινα μάτια δεν ήταν παρά μια λαθραία αλμπίνα γύφτισσα από τη τριτοκοσμική Βουλγαρία που τώρα πρέπει να απελαθεί.

Από την κομμένη ανάσα της συμπαραστατικής αγωνίας του πανελλήνιου στην περιφρόνηση, μια δερματολογική εξέταση δρόμος. 
  
Η φώτο είναι από τη ταινία Gadjo Dilo του Tony Gatlif. Ολόκληρη η ταινία εδώ. 

Περισσότερη γυφτιά σε αυτό το ιστολόγιο εδώ: Μουκλιόμος

29.9.13

10+1 σκέψεις για την εξάρθρωση της χρυσής αβγής


1. Η χρυσή αβγή κατέρρευσε στη κυριολεξία σε μία νύχτα. Οι υπηρεσίες του κράτους (δικαστικές, διωκτικές και μυστικές) έδρασαν συντονισμένα και μυστικά με κατηγορητήριο που απλώνεται σε βάθος χρόνου και έκταση αδικημάτων. Είναι προφανές ότι η στοιχειοθέτηση του κατηγορητηρίου προετοιμαζόταν από καιρό, δεν είναι κάτι των τελευταίων δύο ημερών. Η κυρίαρχη τάξη είχε έτοιμο το εναλλακτικό πλάνο και τώρα το έθεσε σε εφαρμογή.

2. Το σχέδιο Β μπήκε σε εφαρμογή όταν το τέρας είχε ξεφύγει από τον έλεγχό τους. Και όταν βέβαια μπήκε στο «πολιτικό» παιχνίδι η απειλή των εκλογών. 

3. «Ξήλωσαν την αστυνομία, ξήλωσαν την ΕΥΠ». Φράση ενός από τους συλληφθέντες νεοναζί. Αποκαλυπτική -μέσα από τη δήθεν αγανάκτηση- μιας βαθιάς διαφθοράς και ενός πανίσχυρου παρακράτους, κομμάτι του οποίου προφανώς ήταν οι ναζήδες. 

4. Τα γεγονότα των συλλήψεων απογυμνώνουν την δικαιοσύνη, τη κυβέρνηση, την αστυνομία, τους παπαγάλους των μέσων ενημέρωσης. Απογυμνώνουν την υποκρισία τους, την συνειδητή απόκρυψη της αλήθειας, τη συστημική συμπόρευση με ένα οργανωμένο παρακράτος επί μήνες. 

5. Το πλήρες σκεπτικό για την εξάρθρωση της νεοναζιστικής συμμορίας είναι σχεδόν βέβαιο ότι σύντομα, εντός μηνών, θα εφαρμοστεί ακέραιο και ίσως πιο αποφασιστικό στο «άλλο άκρο» της θεωρίας που με ευλάβεια, συστηματικά και δίχως σημαντική αντίσταση καλλιεργείται τους τελευταίους μήνες. 

6. Το «εθνικιστικό κίνημα», όπως όλοι βεβαίως γνωρίζαμε, ήταν και είναι μια μπούρδα. Η ηθική και οι αρχές των χρυσαύγουλων φαίνονται από το ανύπαρκτο κύμα αλληλεγγύης των συλληφθέντων εγκληματιών. Τα λούμπεν, εγκληματικά και σοσιοπαθητικά στοιχεία αυτής της συμμορίας βεβαίως θα συνεχίσουν να σφάζουν και να μαχαιρώνουν στα σοκάκια των εργατικών συνοικιών διαιωνίζοντας την εγκληματική τους δράση. Σαν πυρήνες παρακράτους και όχι κίνημα. 

7. Η άρχουσα τάξη με μπροστάρη τη κυβέρνηση σάρωσε. ΣΑΡΩΣΕ. Ήταν μια τεράστια νίκη η ανακούφιση των μικροαστών νοικοκυραίων, η κατακράτηση των εν δυνάμει χρυσαυγιτών ψηφοφόρων, η περαιτέρω εξαπάτηση των εξοντωμένων και εξαθλιωμένων χωρίς πολιτική συνείδηση. Μεγάλη νίκη, άλλοθι μιας πολιτικής που θα συνεχίσει να εκφασίζει.  

8. Πόσο επιδραστικό είναι το αντιφασιστικό κίνημα στην Ελλάδα; Ποιος ο ρόλος του; Ποιο το μέγεθός του μπροστά  σε όλο αυτό το στημένο σκηνικό; Η φωνή του υπάρχει, ακούστηκε μαζικά και βροντερά τις τελευταίες μέρες, μα αναρωτιέμαι, πόσο στη πραγματικότητα διαπεραστική μπορεί να είναι μπρος στον εκκωφαντικό θόρυβο κράτους και παρακράτους. 

9. Ας μην τρέφουμε αυταπάτες σχετικά με τον ολοκληρωτισμό, τη βία και τα φασιστικά χαρακτηριστικά αυτού του κράτους και αυτής της κυβέρνησης. Η προπαγάνδα για δήθεν νίκη της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και του συνταγματικού τόξου δε θα καταφέρει να καταπνίξει τις φωνές των δολοφονημένων μεταναστών στα τμήματα, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στο τοίχος του Έβρου, τις κραυγές των διαπομπευμένων οροθετικών, των εξαρτημένων, των φυλετικών μειονοτήτων, των ομοφυλοφίλων. Ο φασισμός είναι καλά εδραιωμένος στην ελληνική κοινωνία με ή χωρίς τη χρυσή αβγή. Δεν φεύγει με μηχανήματα της ΕΥΠ και αλεξίσφαιρα γιλέκα. Η παιδεία, η αλληλεγγύη, η κοινωνική δικαιοσύνη και ένας λαός ενωμένος είναι ο τρόπος για τη ξερίζωσή του. 

10. Μια μελλοντική κυβέρνηση της αριστεράς έχει δυσθεώρητα εμπόδια να ξεπεράσει. Μυστικά, υπόγεια, συντονισμένα, οργανωμένα. Σε ένα κράτος διεφθαρμένο που χρόνια τώρα προχωρά χέρι χέρι με το παρακράτος. 

11. Μια μελλοντική κυβέρνηση της αριστεράς, με το λαό μπροστάρη στο δρόμο, μπορεί παρομοίως να ανατρέψει τα πάντα, εν μία νυκτί. 

24.9.13

Ανοιχτή Αντιφασιστική Συνέλευση Λονδίνου



Συμμετείχα τις προάλλες στη διαμαρτυρία για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα που οργανώθηκε από διάφορες πολιτικές οργανώσεις του Λονδίνου, ελληνικές και βρετανικές, μπροστά από την Ελληνική πρεσβεία, στο Holland Park. Τη συγκέντρωση χαρακτήρισε η ταυτόχρονη παρουσία πολιτικών ομάδων πολλών διαφορετικών ιδεολογικών αποχρώσεων όπως οι οργανώσεις Λονδίνου του Σύριζα, της Ανταρσύα, του ΚΚΕ, των antifa αλλά και πολλών ανένταχτων, καθώς και προσώπων που απλά αισθάνονται την αηδία του καλπάζοντος ελληνικού νεοφασισμού και αποφάσισαν να ενώσουν μεμονωμένα τις δυνάμεις τους με τους υπολοίπους. Το βρήκα εξαιρετικά θετικό ότι όλοι οι παραπάνω συναντηθήκαμε επιτέλους κάπως οργανωμένα στο Λονδίνο. Έστω και με αυτή τη τραγική αφορμή, ακόμα και αν στηθήκαμε σε απέναντι πεζοδρόμια, ακόμα και αν αντιδράσαμε ποικιλότροπα στα ελάχιστα δευτερόλεπτα έντασης αυτής της ωραίας ειρηνικής διαμαρτυρίας.

Το καλύτερο νομίζω όμως ότι κρατήθηκε για το τέλος της διαμαρτυρίας. Το γεγονός δηλαδή ότι αρκετό κομμάτι του κόσμου που παραβρέθηκε έξω απ' τη πρεσβεία, παρέμεινε και συμμετείχε σε μια ανοιχτή συγκέντρωση που οργανώθηκε λίγο αργότερα σε ένα ξέφωτο του παραπλήσιου Holland Park. Στη συγκέντρωση αυτή συζητήθηκε η παρούσα συγκυρία και η αναγκαιότητα της δράσης συγκεκριμένα απέναντι στην υπαρκτή και καλπάζουσα φασιστική απειλή στην Ελλάδα καθώς και πώς οι Έλληνες του Λονδίνου θα μπορούσαν να συνεισφέρουν σε αυτή (στη δράση εννοώ). Συμφωνήθηκε ότι θα άξιζε μια ανοιχτή αντιφασιστική συνέλευση Λονδίνου να έπαιρνε ένα πιο οργανωμένο σχήμα. Έτσι αυτό το αρχικό εγχείρημα του Holland Park καταρχήν συνεχίζεται. 

Είναι σημαντικό να τονίσω ότι ΔΕΝ αποτελώ κανενός είδους εκπρόσωπο της συνέλευσης αυτής. Απλά συμμετείχα και θεωρώ σημαντικό να δημοσιευθεί περαιτέρω και να συμμετέχουν όσοι περισσότεροι γίνεται. 

Για κάθε ενδιαφερόμενο, Έλληνα κάτοικο του Λονδίνου ή επισκέπτη:
Η δεύτερη συνάντηση θα γίνει το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013, στα γραφεία της Unite. 

Facebook event: εδώ

Η πρόσκληση είναι ανοιχτή και απευθύνεται σε ΟΛΟΥΣ όσους ενδιαφέρονται. Εννοείται πως όσο περισσότεροι, τόσο το καλύτερο.

22.9.13

Για την ειδωλοποίηση του Παύλου Φύσσα





«Λαμαρίνες κουβαλάω στα καράβια». 
Η σκηνή χιπ-χοπ του Περάματος. Χιπ-χοπ καλλιτέχνης. Hip hop artist. Και η υπόσταση αποκτά διαφορετικές διαστάσεις. Περισσότερο νόημα. Δημιουργία, καλλιτεχνία, η μουσική, το μήνυμα των στίχων. Killah P. Η μορφή του, με την ωραία κορμοστασιά, την αγέρωχη στάση, το μαντήλι του στο πρόσωπο, το μικρόφωνο στο στόμα, το «σιγά μη φοβηθώ» ουσιαστικό σύνθημα στην νεοναζιστική επέλαση. Γκράφιτι, στένσιλ, αφίσες. Η αναγωγή του πέρα από τον μέσο όρο, σε μια οικεία απόσταση, μέσα απ’ τα ηχεία μας, τα ακουστικά και τις οθόνες. Πόσο πιο απαλή γίνεται και για μας η απώλειά του. Πόσο λιγότερο απρόσφορη η δολοφονία. Και πόσο πιο ανακουφιστική η αποφορά της θλίψης μας, η διοχέτευση της δυσνόητα πολύπλοκής οργής μας.

«Λαμαρίνες κουβαλάω στα καράβια». 
Πασχίζω να συναισθανθώ όσο μπορώ τι σημαίνει να χάνεις απ’ το μαχαίρι του νεοναζί τον γιο σου, τον αδερφό σου, τον φίλο σου, τον σύντροφό σου. Αδυνατώ να αγγίξω το συναίσθημα, ο πόνος μου περιορίζεται απλά στην ιδιότητά του ως συνομήλικός μου. Για να με προστατέψει. Ο Παύλος Φύσσας, σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα, το πρόσωπο και για το οποίο θα δίνονται πλέον οι μάχες, το όνομα στα χείλη όσων ακόμα παλεύουν για την αξιοπρέπεια τους. Πόσο λιγότερο αβάσταχτος ίσως να είναι έτσι ο θάνατός του για τους αγαπημένους τους, πόσο λιγότερο επώδυνη έτσι η ξαφνική απώλειά του για εκείνους που τον ‘χάσαν, τον πατέρα, τη μάνα, τον αδερφό, το φίλο, τη σύντροφο. 

«Λαμαρίνες κουβαλάω στα καράβια». 
Ετών 34. Της γενιάς των εφτακοσίων ευρώ. Της γενιάς των νέων μεταναστών. Των πτυχιούχων. Που μέχρι κάποια στιγμή θα περνούσε για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο καλύτερη ζωή από τη γενιά των γονιών της. Η δική μου γενιά. Η δική μου ηλικία. Ετών 34. Σκοτωμένος από το μαχαίρι του νεοναζί, μαχαιρωμένος από τον μπάτσο μέσα μας που δεν σκοτώσαμε, θύμα του χειρότερου εαυτού μας που δεν ποτέ δε καταφέραμε να αποτρέψουμε. Πασχίζω να αποδιώξω την τάση για ταύτιση. Του να ήμουν εγώ αντί αυτός. Και νιώθω όπως ο δεκαπεντάχρονος το Δεκέμβρη του 08, σαν μαθαίνει τα νέα για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.

«Λαμαρίνες κουβαλάω στα καράβια». 
Είναι η φράση που χρησιμοποίησε φίλος του Παύλου Φύσσα μιλώντας για εκείνον στην Ελληνοφρένεια. Με συγκλονίζει αυτή η φράση γιατί  οριοθετεί με τον πιο απογυμνωτικό της τρόπο τον αντίκτυπο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Γιατί με γειώνει ωμά στις τραγικές μα και συνάμα αληθινές λεπτομέρειες της άδικα χαμένης ζωής του. Πόσο περισσότερο απλά μπορεί κανείς να τοποθετηθεί πολιτικά; Πόσο μπορεί μια φράση να εξηγήσει τη περίσταση, τη ψυχολογία, την ιδεολογία, την ίδια τη ζωή;

«Λαμαρίνες κουβαλάω στα καράβια».
Και το άψυχο σώμα εκείνου θαμμένο στο φρεσκοσκαμμένο χώμα ενός νεκροταφείου. Και εμείς να ψάχνουμε τρόπους να αποδεχτούμε την απώλεια.


οι πελάτες μας ψώνισαν και αυτό

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

διάβασε και αυτό

AddThis