23.9.12

κοίτα μαμά! χωρίς ελπίδα



Παντού σκοτάδι, χυδαιότητα, εξαχρείωση, βία. Και τούτο το κορίτσι, ένας μικρός, παθητικός μάρτυράς τους μέσα απ' την απείραχτη απ' τη βρωμιά των γονιών του ψυχή. Η ελπίδα για το μέλλον, το χαμόγελο ενός παιδιού, πιο αχνή από ποτέ. Χρειαζόμαστε πολλούς ποιητές για να θρηνήσουν το χαμό τόσων αθώων πλασμάτων.  


οι πελάτες μας ψώνισαν και αυτό

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

διάβασε και αυτό

AddThis