επιτέλους, δημόσια και δωρεάν υγεία για όλους

Προς απάσας τας Αρχάς του Κράτους, Μητροπολίτας, Νομάρχας, Δημάρχας, και άπαντας τους προύχοντας,

αποφασιζομεν και διαττάσσομεν:

κατά την πανηγυρικήν εορτήν της Παρθένας Παναγιάς εις την δεκάτην πέμπτην Αυγούστου του τρέχοντος έτους και επί τη εσχάτη ευκαιρία της πανδημουμένης γρίππης των χοιρινών, πάντες και πάσαι ζώσειν εν Ελλάδι, κάτοικοι της δικαιοδοσίας μου ως πρωθυπουργεύων, καλούσισι εινα υποστούν την βάσανον του δια της διαταγής ταύτης εμβολιασμού.

Η ολακέραν διαδικασίαν θα έχειν ως παρακάτω:
1. Αρχίνημα με είσοδος αμφοτέρων των γενών και ουδετέρων εις θερμούς λουτήρας και παρ' έδρας καθαρισμός εν κλίσματι.
2. Ακολουθείν δέσωση υπό των οργάνων της τάξεως άπασων των πολιτών διά χονδρόν αλισίδεον και σχινίον προς αποφυγήν δυσαρέστων.
3. Κατέβασμα των ενδυμασιών και -μετά συγχωρήσεως- σωβράκων και κατόπιν τούτον
4. βιαίαν διείσδυσην βελόνης εν δεξιώ κολομέριον δια την διάχυσην του απαραιτήτου φαρμακοβότανου υγράς μορφής όστις όπως επιστημονικώς αποδεδειγμένων εστίν προλαμβάνει την τρισκατάρατον γρίππην.

Σημειωτέον, φωνασκίες άλγους, παρακάλιαν και λοιπάς γαϊδουροφωνάς απαγορεύονται αυστηρώς προς αποφυγήν καταπλήσεως του λαού και χάρις της τηρήσεως αναψυχής. Επιτρέπονται μόνο εις τον Κύριον και Αγγέλους δεήσεις κατα τα πρότυπα στα πανηγύρια.

Η ως άνω διαδικασία όπως τελεστεί εις άπασας τα ενορίας, εκκλησίας και λοιπά παρεκκλήσιαν της χώρας υπό την αυστηράν επίβλεψην αγίων ρασοφόρων και υπό των θεϊκών βοήθειά μας ομματίων. Ωσαύτως απαγορεύεται η διανυκτέρευσις και μεταβασις προς ρεμβασμόν εις συγκεκριμένους λατρευτικούς τόπους αμφοτέρων των γενών προς αποφυγήν εκουσίου απαγωγής των πολυτίμων βοτανιων. Ταυτάς τας γραφάς μου θέλετε δεν θέλετε να τας τηρίσετε ανυπερθέτως.

Επίσης, δια την ασφάλειαν πασών ημών, διατάσσονται αι περιπολούσες ομάδαι πατριωτών όπως θέσωσι φίμωτρα ανά τα στόματα των φωνασκούντων εμψήχων κτηνών διαφόρων καταγωγών (Αφγανέων, Σομαλέων, Πακιστανέων) έκαστου γένους και φύσεως κατά τον υπερτελουμένον ενταύθα μαζικόν εμβολιασμόν. Σημειωτέον, οι παρ' εμού οφθώσι και των οργάνων μου, ακαταλλήλας συμπεριφοράς υπό αντιδρώντων άνδρων και θηλέων της οργανώσεως ΣΥΡΙΖΑ/ΠΑΜΕ αλλά και μη εξαιρουμένων των γνωστών εν γένει αναρχικών φερόντων κουκούλας στοιχείων, θέλουσι ραβδισθεί ανελλιπώς εν των κρατηρίω. Οι συλληφθέντες μα τη παναγία θα ταραχθώση στο ξύλον.

Πάραφτα να εφαρμόσετε απάσας τα ως άνω διαταγάς μου καθώς η εκτέλεσις της παρούσης διατίθεται εις τα υπ’ εμέ όργανα.

Εν Αθήναις τη 31 Ιουλίου 2009
ο εν τη εικόνα ζωντανός πρωθυπουργεύοντας χωρίς όνομα αλλά με πυγμήν και σθένος.
(Εν τη πληρη διαρκεία της διαδικασίος θα παρίσταται ο υποφαινόμενος εν μεγάλη στολή και παρασημοφορία).

(η ως άνω διαταγήν ακολούθησε πρότυπας διαταγάς προγενεστέρων παρομοίων με εμού ηγετών της πατρίδος και εθνοπατέρων, επι παραδείγματος σχάρην ενταύθα και εντάυθα)

τζάμπα καίει η λάμπα

Αυτό το οίκημα είναι πολύ γνώριμο. Στο σκοτάδι, που το περιβάλλει ακόμα και τη μέρα, μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε να συνηθίζουμε. Στο δώμα του χρόνια τώρα οι ακαδημαϊκοί γερνούν σιωπηλοί και στις αποθήκες του η αριστερά συνεδριάζει ακόμα. Στο κελάρι, η ηγεσία ανοίγει αθόρυβα και νέο μπουκάλι και όλοι οι υπόλοιποι χαζεύουμε τον έξω κόσμο χάρης στην ιερή, ορθόδοξη λάμψη που εκπέμπει η τηλεοπτική μας συσκευή. Και η δημοκρατία κλειδωμένη στο πατάρι, στο κήπο θαμμένη η δικαιοσύνη, κάτω από τις σκάλες ό,τι έχει απομείνει από την ελευθερία της έκφρασης. Μόλις πριν λίγο, ένας πολιτικός νάνος, ο υπουργός πολιτισμού, ξεπρόβαλλε δειλά και ξεφορτώθηκε στο κατώφλι ένα ακόμα αχρείαστο πόνημα. Για να επιστρέψει βιαστικά στο κελάρι, αφού σε λίγο θα περάσει απ' έξω η επιτροπή αγανακτισμένων ακροδεξιών που αυτόκλητα διασφαλίζει πλεόν την απομόνωση. Μέχρι ένας νέος εξοστρακισμός να απαλλάξει τους πάντες οριστικά από το τελευταίο ίχνος φωτός, και όλοι τότε ανενόχλητοι να αφεθούν στην απόλαυση του κανιβαλισμού.

σσσσ... δεν θέλουμε να μας πάρουν χαμπάρι... ούτε και να καταλάβουν πως αν και ακόμα βλέπουμε τη μέρα, φοβόμαστε να γευτούμε το φως.

φώτο: ο πίνακας L'Empire des Lumières του Ρ. Μαγκρίτ (1954)

ευλογητός ει κύριε και καλά σαράντα

Συμπληρώθηκε σήμερα ένας ακόμα χρόνος από τήν ημέρα της κοιμήσεως καί της πρός Κύριον εκδημίας της μακαριστής ελληνικής δημοκρατίας. Το ετήσιο μνημόσυνο τελέστηκε το πρωί, με μια σεμνή τελετή στο προεδρικό μέγαρο, παρουσία του προέδρου της και πολλών πρώην εραστών της που δακρυσμένοι μνημόνευσαν τις εποχές της κατά συρροής ασέλεγειας πάνω της.
Η τελετή στο μέγαρο τα είχε όλα: Ένα τυπικό αλλά ουσιαστικό τελετουργικό, κόλλυβα και κονιάκ, πυροβολισμούς διαδηλωτών, απόδοση τιμών στις ομάδες περιπολίας πλατειών και φυσικά την ομαδική διαπόμπευση προσφύγων που ήταν και το χάιλάιτ αυτής της βαριά φορτισμένης εκδήλωσης. Εκλεκτές παρουσίες έκλεψαν τη παράσταση: μαυροφορεμένες συζύγοι υπουργών που παρά την απαγόρευση έσπευσαν για τις ανάγκες της φωτογράφισης, ακροδεξιοί βουλευτές με πρόσωπα αλλοιωμένα από τον πόνο, επιχειρηματίες με μάτια δακρυσμένα, δημοσιογράφοι υποβασταζόμενοι από χρυσαυγίτες και απλός κόσμος, τίμιοι αγανακτισμένοι πολίτες που κρατούσαν στα χέρια τους ελληνικές σημαίες και κεριά.
Λόγια παρηγοριάς προς τους οπαδούς της εκλιπούσης απηύθυνε προβεβλημένο στέλεχος της κυβέρνησης που υπογράμμισε χαριτολογώντας, ανάμεσα στα άλλα, ότι ο αιφνίδιος θάνατος της δημοκρατίας σκόρπισε και καλά ανείπωτη θλίψη και πόνο και my ass συγκλόνισε την κοινωνία. Στην σημαντικότητα εξάλλου της εκδήλωσης στάθηκε με δηλώσεις του και ο εκπρόσωπος της εξωκοινοβουλευτικής ακροδεξιάς, ο οποίος υπογράμμισε: «Προχωρούμε αγωνιζόμενοι κατά και άλλων εχθρών της πατρίδας», και με τη χείραν του τεντωμένη, συνέχισε: «θα μείνουμε μόνο οι υπέρμαχοι των ιδανικών της φυλής και της ορθοδοξίας».
Όλοι οι παρευρισκόμενοι στη συνέχεια άναψαν ένα κεράκι στη μνήμη της δημοκρατίας στο εκκλησάκι που υπάρχει στο χώρο του μεγάρου, εψάλλη ο εθνικός ύμνος και ακολούθως κατέθεσαν στεφάνια ο σύνδεσμος ταγμάτων περιπολίας πλατειών "ο ωραίος Φύρερ", ο σύνδεσμος προβοκατόρων εξαρχείων, το αγρονομικό τμήμα Νέας Μανωλάδας και ο σύλλογος απόστρατων αξιωματικών Αγίου Παντελεήμωνα.

αιωνία σου η μνήμη αξιομακάριστη και αείμνηστη αδελφή ημών. Αιωνία η μνήμη, αιωνία η μνήμη, αιωνία αυτης η μνήμη.

ίσως έρχεται ο κύριος Νομάρχης

Στο χυδαίο αυτό καρναβάλι, εφόρεσα αληθινή πορφύρα, στέμμα από καθαρό, ατόφιο χρυσάφι, ύψωσα ένα σκήπτρο πάνω από τα πλήθη, κ' επήγαινα ακολουθώντας την εσωτερική μου φωνή. Έχανα τη συνείδηση του περιβάλλοντος, αλλά επήγαινα σαν υπνοβάτης, ακολουθώντας την εσωτερική μου φωνή. Οι παλιάτσοι έτρεχαν μπροστά μου ή εχόρευαν γύρω δαιμονισμένα. Εφώναζαν, εχτυπούσαν. Αλλά εγώ επήγαινα βλέποντας τα σύννεφα και ακολουθώντας την εσωτερική μου φωνή. Δυσκολότατα επροχωρούσα. Με τους αγκώνες άνοιγα τόπο, αφήνοντας πίσω μου ράκη. Αποσταμένος, ματωμένος, στάθηκα κάπου. Στον ήλιο έσπαζαν οι καγχασμοί των άλλων. Κ' ήμουν γυμνός. Γέρνοντας βαθιά, σαν τσακισμένο δέντρο, άκουσα για τελευταία φορά την εσωτερική μου φωνή.


απόσπασμα από το πεζό κείμενο "Φυγή".
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Νέα Εστία", Γ', 62, 15 Ιουλίου 1929.
ο Κώστας Καρυωτάκης αυτοκτόνησε σαν σήμερα το 1928

Dilegua, o notte! Tramontate, stelle! nessun dorma!

μπροστά σε αυτή την παρατεινόμενη, ανεξέλεγκτη κτηνωδία της εξουσίας απέναντι σε απελπισμένους, ανυπεράσπιστους, μόνους ανθρώπους, αισθάνομαι ένα κομμάτι της αξιοπρέπειάς μου, της συνείδησής μου, της ιδιότητάς μου ως πολίτη και μέλους αυτής της κοινωνίας να έχει βιαστεί παράφορα. Ως άνθρωπος, δε τολμώ καν να συναισθανθώ τη τραγωδία τους. Ποιος θα ακούσει τη συγγνώμη μου για την απαθή μου συμμετοχή στη φρίκη;

Από αυτές τις στάχτες δε θα γεννηθεί η ελπίδα, μόνο το μίσος και η οργή!

παραθέτω το παρακάτω ανατριχιαστικό απόσπασμα από την όπερα Tourandot. Παρόλο που κατα βάση είναι μια ερωτική άρια, ο πλούτος των συναισθημάτων που προκαλεί ο Λουτσιάνο στην παρουσίασή της και το εγερτήριο μήνυμα στο φινάλε αντικατοπτρίζουν ξεκάθαρα και τα δικά μου συναισθήματα για τα γεγονότα της πάτρας.

Nessun dorma! Nessun dorma! /μη κοιμηθεί κανείς!
Tu pure, o, Principessa / ακόμα και συ, πριγκήπισσα
nella tua fredda stanza /μες στη ζεσή σου κάμαρα
guardi le stelle /παρατήρησε τ' αστέρια
che fremono d'amore /που λαμπυρίζουν από αγάπη
e di speranza. /και ελπίδα
Ma il mio mistero e chiuso in me / αλλά το μυστικό είναι κρυμμένο μέσα μου
il nome mio nessun sapra! /το όνομά μου κανείς δε θα το μάθει
No, no, sulla tua bocca lo diro /όχι, στο στόμα σου θα το πω
quando la luce splendera! /όταν το φως λάμψει!
Ed il mio bacio sciogliera il silenzio / και το φιλί θα αποκαλύψει τη σιωπή
che ti fa mia! /που σε κάνει δική μου!
(Il nome suo nessun sapra!... /κανείς δε θα γνωρίσει το όνομά του
e noi dovrem, ahime, morir! / και πρέπει -αλόιμονο- να πεθάνουμε)
Dilegua, o notte! / εξαφανίσου, νύχτα
Tramontate, stelle! /δείστε, άστρα
Tramontate, stelle! /δείστε, άστρα
All'alba vincero! στην αυγή θα νικήσω!
vincero, vincero! /θα νικήσω